Yağdıkça

Yağdıkça ıslanıyoruz satır aralarında,

Ömür kitabının.

Menfaatsiz mi geldik yoksa dünyaya?

Nasipsiz olmaz gülün bile dikeni.

Ne yağıyorsa kulağımızın ardına,

Boğazımıza, gözümüze

Ruhumuza

Her biri nasibimiz diyoruz da,

Şükredebiliyormuyuz gelenede, gidenede.

Yagdıkça sanki otlar daha çok büyüyor.

Bazen bi katılaşıyoruz belli belirsiz

Ruhsuz aynamızla hayata,

Ölüme çekiyoruz ümidimizi

İster istemez,

Ki bazen,

Düzene sövmek istiyoruz,

Emperyalizmin anladığı dilden.

Zuhur bulmuşken ahlaksızlık,

Her türlü edepsizlik,

Biz ahirete akmak istiyoruz.

Bu düzende insan mı yetişir?

Ahlakın yoğurdunu yine mayalamak lazım gelir.

Her yeni nesilde yeniden doğan ülkemi

Doğru insanlarla sarmak istiyoruz.

Yagdıkça her geçen gün toprağa hayat

Toprak bize ders versin istiyoruz.

Baktıkça dogruyu anlayan nesillerin gözünde.

Ki ecdadımız bizim yedi cihana yağdı

Aşkıda, hayatıda olması gerektiği gibi faydalı yaşadı

Yağdıkça iyinin, doğrunun, insanlığın faydası

Yedi cihanda ülkem insanlığa nam saldı,

Kalem et aklından çıkarma insanlığı,

Akıt kalbinden her türlü fenalığı

Hayat bul melül melül.

Edep bul melül melül.

Hiç ol melül melül...