Yağmur Avâneleri

Bir ağaç gövdesinden kesme

İri ve büyük adamlardı

Belki de eserek hınçlarıyla

Geldiler tabancalarıyla

Kırılır gibi açıldı kapılar

Korkudan kaçıştı anılar

Sen şimdi yağmur anına

Sakla çılgın gözyaşlarını

Belki karışır gider ona

Kimse anlamaz ağladığını

Gözlerde sorgu eksik mi?

Ateş midir alev mi?

Senden yoksun ellerimi

Hiç acımadan yaktılar

Yırtıldı göğün perdeleri

Söndürmek için alevleri

Sen iyice ayır şimdi

Gönlünce yağmura saçlarını

Ben ölsem bile nasılsa

Başka bir şair yazar yalanlarını

_________________

Neleri getirir yarın

Önceden bilemezdik

Biz, iki çılgın

Yağmur avânesiydik...

-----------------------------

Ağustos / 2009