Yagmur Damlasıyım Gökyüzünden Süzülen.!
Senin yüreginin kuytusunda
ebruli cicekler acarken apansız.
Bir Eylül aksamında ben!
Senin icin,
Tanrı'nın yeryüzüne akıttıgı bir gözyasıyım...
Sadece Tanrı istediginde
ben yagarım.
Sana dokunurum.
Seni hissederim.
Beni hissedersin
hasretim asılı kalır gözlerinde!
Seni kendinden ederim
kanatsız kusların ucar.
Hasretin cogalırken bana
biran olsun solugun kesilir.
Bilmedigin
ama cok sevdigin
diyarlara götürürüm seni.
Yagmur damlalarım
dünyaya damlarken baka kalırsın.
Kendinden gecersin.
Mest olursun.
İcin gider.
Vücudunu bilinmez bir huzur kaplar.
Ve o an
senin icin zaman durmustur.
Karanlık dünyada
bir sokak lambasının altında
yalnız basına
gözlerini kapatmıs
cennete gittigini hayal ederken sen.
Benim milyonlarca tanelerim üstüne düser.
Cünkü ben seni esir almısımdır.
Yagmur altındaki tutsak melek!
//
Gözlerin bir cift turnaya benzerdi.
Simdi gögüm öksüz kaldı
bakar aglarım...
SEN
Baskın yemis bir ev gibi
dagılmıssan.
Tutuklanmıs bir kitap gibi
yakılmıssan.
Bu can
bu bedenden ayrılmıyorsa.
Daha cok
hasrete yanacak ömrüm.
Daha cok
acıyla yanacak gönlüm.