Yağmur Ertesi

yağmur ertesi toprak kokardı hep

oysa şimdi ne toprak kokuyor

ne de yağmur yağıyor eskisi gibi

halbuki hazan mevsimini yaşıyorum

yalancı baharlara inat

bir rüzgar esiyor kıştan kalma

savuruyor beni solmuş bir yaprak misali

ve şimdilerde yapraklar düşüyor yüreğime

sararmış solmuş bir şekilde

beşinci mevsimi yaşıyorum

senle başlayan senle gelişen senle son bulan

yağmur ertesi toprak kokardı hep

sonra bir gökkuşağı olurdu

oysa şimdi ne gökkuşağı resmediyor

ne de toprak bulunuyor eskisi gibi

halbuki hazandan kalma bir bahardı bu

tüm mevsimlere inat

bir gökkuşağı açıyorsun yüreğime

gülümsüyorsun güneş gibi

lakin bitiyor ikinci bahar

ne ikinci bahar ne beşinci mevsim

yalan mevsiminin ta kendisi

senle başlayan senle gelişen ve senle son bulan