Yağmur Kasabası

akşam yazı

göğü anımsanacak

kesin...

bütün sıkıntılarda

ayrım noktası...

saç diplerinde

ateşli ağrıda

güyalı...

ince tüllerin ardına

heyecanı bitene

bakışlarda sadece görüntü

kurak kışlardan

tüm evrene

duyuşlarda harfsiz

güyasız...

ağaçlar çıplakken iyimser hasta

sesine yüzyıldan hevesli

onun kendinde kalan anlarını

unutmuş

unutulmuş gibi

tek tek öpmekte usta...

o

o karanlıkta da ölür

hikayesini almadan

kendinde kalan son öpücükten

kötü şiirler yazar hayatı atlamaya...

ancak aşkı düşünecek kadar burjuva

gazete kokulu haftasonlarına çok çok

yaşarsa ilerde emeklilik sabahlarına

yumurta ve çayla bütün kafası onda

çamaşırları kokusuz

hep

hep sürecek bir yalnızlıktan

saatsiz yağmur kasabası hastalığına...