Yağmur, Sen, Son Akşam

o gün yağmur susmak içindi

elele tutuşmakta buna dahil.

kirpiklerimiz ayrılıkda dizildi

elbirliği edercesine

_________gözyaşına sahil

bir sahra sessizliği evrende.

malumdur vurgun yemenin

acısıyla biz...

damlanın ürpertisine açıktı

sol yanımız

içimizde sesler bile yundu.

hem uzak hem yakındı,

ayrılıktan sonra kavuşmak.

denk düşecektir vuslat

kurulmuş saat gibi belki...

gecenin bir yarısıydı ağaçlar

soyunuyordu biz üşürken

ne sevap ne günah işledikse

ikimizindi

düşen damlalar masum....

gök gürledi ya veda anında

sarmaşıklar sokuldu birbirine

sarıldılar hüzün dolu gözlerle

ya da ben öyle hissetim

---------------------son akşamda