Yağmur Yağmasın Ki Anam Islanmasın Mezarında

E rişememişken daha gençlik çağına

R ızkını temin için beş çocuğuna ana

İ çine düştüğü hastalığı kan kusa kusa

Ş iltesi sırtında, ekmek ederdi tandırda

K i anamız konulduktan sonra mezara

İ daresi kaldı çocukların ben iş bilmeze

N e inekleri sağabildim ne de koyunları

L eğenler yoğurt, süt doluyken boş kaldı

E ğildi baş, yandı yürek, sel oldu gözümüz

R abbe yakarırken herkes yağmur için aralıksız

K ardeşlerim yağmaması için yakarırdı gece gündüz

U yusun, mezarında ıslanıp üşümesin diye anamız

R ahmet düşmezdi, sanırdık kabul gördü duamız

S enelerce kalkmadı aramızda o sıcacık bağımız

U zak değildi her dokunduğumuz şeydi anamız

B abasızlık, anasızlık nasıl bir şeydir bilir misiniz?

E linize kitap veren olmaz, çocuklar oyuna almaz

L ağlansalar* da üstelik kilitlidir ağzımız açılmaz

G ene de insanlık ölmemiş, ellerimizden tutuluruz

E rişkinler kursunda yarım yamalak geç okutuluruz

L ime lime edilmeden bu bedenler, hayattan aldı haz

İ çtiğimiz su yürüdüğümüz toprak güldürdü yüzümüz

Ş airim demedim ben kimseye, satırlarım derdimiz

A nlımız açık, eksik olsa da cümlelerde harflerimiz

İ ncitmemişiz bir canlıyı, insandır insan keâbemiz

R isklidir hayat, zorluğu neyse ne göğüsleriz biz!

18-11-10

Değerli Şair (Besti Koç'un) Hayat hikayesinden.

*Lağlanmak - Dalga geçmek - Alaya almak.