Yağmura Kavuşan Bozkır

Sen üzerinde nice at koşturduğum

Gönül alemimin eşsiz bozkırı

Sen biraz kuru,biraz sert,biraz renksiz

Sen ömrümde kağıda dökemediğim satırlar

Durmadan filizleri yeşerir bağrında,yemyeşil

Sen yaşama sebebisin mümtaz sevdaların

Ellerinmidir yoklayan bulutlara değin

Bir yaprak açarcasına gönül çiçeğim

Hangi vakte sığdırsam seni

Düşüncelerimi kurcalasa sevdan

En uzaktan bile duyulur sesi

Kendiliğinden damlar baharın bereketi

Sen varsan toprakta filizler memnun

Tüm kuşların sesi değişik,ötüşü başka

Öylesine sahici ki varlığın

Çarpar güzelliğin bağrıma saçak saçak

Görsem gözlerini kıpırdayamam tezden

Başım döner ellerim ellerine değse

Kalan tek anıdır bir damlan yazdan

Varlığın da bu kadarmış

Senin olmak neyse

Sen düştüğü yerde çiçeklerin büyüdüğü

Her yeri eşsiz,her an güzel bozkırım

Sen sevdam,sen sebebim,sen yaşam kaynağım

Sen sevda yağmurumun damladığı büyük bozkır