Yağmurdan Sonraki Kokusun

Anneydi;

göğe sürülüp boyanan

toprağa hiç yakışmayan!

kokunla gittin,

şiir kopardım içimden sana

kelimeleri öksüzlük kokan...

kokusuz kaldım,

zıbınımı uzattım göğe

kokusu eskilerden

biraz Sen'den / benden!

gittin,

annebaz oldu kelimelerim;

uyuyamam sonra

gir düşüme

kendime acırım!

Ve kokun ,

konuşma felaketim

içime içime...

Ve dayatmadır

musalla başında vedalaşma ,

bu yüzden yanağım ateştir ellere...