Yağmuru Tutan Ellerim

Sokakta devriye halindeydi gölgeler

Ağlayan bir bulut uyanık

Kaçmaktaydı yağmurdan ıslak melodiler

Binlerce "ben" düşüyor nakaratlardan

Eriyorum...

Eriyorum o karanlık kaldırımlarda

Soran, gören yok beni

Sönüktü tüm lambalar

Bilen yok gibiydi karanlıktan korktuğumu

Zincire vurulmuş bir zamandı

Kahpe bir inat sarmıştı bu şehri

Bir güvercin olmak isterdim oysa

Süzülmek isterdim gümüş gerdanlıklı mavide

Meğerse kanatları kırıktı güvercinlerin

Kurşuni kabuslara bürünmüş bulutlar

Günahlardan arınmak için

Tanrıyı mı bekliyordu herkes... Bilemedim

Yoruyor beni kovalamaca

Kaçamıyorum

Kaçamıyorum bi türlü ayazdan

Düşüp kalıyorum olduğum yerde

Hâlâ yakamdaydı dünden kalan "ben"ler

Şimdi yalnızım

Tekrar tekrar yazıp siliyorum

Anlatmak istiyorum yağmuru tutan ellerimi

Çizmek istiyorum yüreğimi...

Gözlerimdeki ıslak kalpleri

Yapamıyorum...

Dalıp gitmişti uzaklara sözcüklerim

Limon ağaçlarında ayrı bir karamsarlık

Aynadaki yüzde ayrı...

Oysa kin neydi bilmezdi dudaklarım

Bilmezdi ıslanmayı yanaklarım

Kış güneşi doğardı erkenden

Ayazdan kaçarken kirpiklerimde...