Yakar Benliğin

Kusursuz olmaktı niyet

Vicdanın çırpınırken

Sen hâlâ öç almakta

Fütursuzluk varsa gönlünde

Gölgen olsun dağ yamacında

O sımsıcak busen

Yakar gövdeni kusurun

Yakar benliğin başkası değil

Gözyaşın rahmet olur

Akıtırsın boğazın her yandığında

Gecen aydınlanır o zaman

Rahatlarsın belki

Sırf kendini memnun etmek

Vicdanını rahatlatmak için

Aydınlattığın bedenin, şimdi isyanın

Yalnızlığını avutmak için

Bulutlara yakar

Güneşe haykır

Yıldızları çağır

Gelen var mı?

Gidenlerden başka.

Yakar benliğin o zaman

İsyanın nereye

Sızlanmaların nereye kadar

Gece büyütür benliğini

Hiç kimse bilmez seni

Hiçliğinden beri.

Bursa-Haziran 2010