Yakılacak Kadın
Kırık bir sazın tellerinden yansıyan
Sıvası dökülmüş ağıtlara benzedi ömrüm
Yazgıma
Yakılacak diye yazılmıştı adım
Ozanlarla yüreğimi dağladım
Ağladım
Gönül fidanlarıma tüneyen ayrılığın
Ezberini aldım senli duraklarda
Başka tür yolcu bulamadım
Yırtık bohçalara hapsederken encamımı
Yosun bakışlarınla yamaladım
Sensizliğin her anını
Haberin oldu mu
Bilmiyordum
Her sabah
Şafakla selamlıyordum ruhunu
Her akşam
Kızılını alıyordum koynuma
Güneşinin
Ve ben
Yakılacak Kadın oluyordum
Bırakma ellerimi Yosun Gözlüm
Bırakma
Buralarda hava keskin bir ayaz
Saçlarımda hazan yelleri
Yüreğimde
Bir kez olsun yüzünü görmeye dair
Solgun umutlar
Sözlerim sana susamış
İftarı meçhul
Sahuru olmayan bir aşk
Gelip dayanmış kapıma
Yine aylardan Ağustos
Korkuyorum
Himmet eyle artık
Yosun gözlü yâr...
Asimaral... 08.08.2011