Yakın İklimlerden Uzak Tuzağa

Yolculuk;

Yitip giden Sürgün müdür?

Ya da vicdan muhasebesi

Neyse adı

Bütün varlığım

Ümit ile

Korkunun arasında

Med-cezir vuruşlarda...

O yüzdendir ki;

Başkaldırıya gücüm

Yok..!

Başımı yasladım buğulu cama

İzledim bu şehri, yalnız kalabalıkları

Yolsuz yolları

Bir yanımda yaşlı bir amca

Sonsuza uzanmış sanki

Yorgun kolları

Yarı uyanık baktım da

Hiçbir şey bırakmamışım geride

Yokluğum kurumuş gül dalında

Sırtımda acıdan vehimler

Çok uzaklardan duyuluyor

Korku marşını sızlatan tambur

Elimde bir parça kâğıt

Halime sancılanan fikirsiz kalem

Yazılıyor bana daha ölmeden ağıt

Öldürseydi gamlanmazdım, hain elem.

Galiba buna deniyor gurbet

Yeni öğrendim

Cehennem gibiymiş acısı, felaket!

Ağlasam fışkıracak kalbimin kesif kanı

Açsam ağzımı

Feryadım yırtacak gibi dağları

Umurumda olmayan olaylar zinciri bile

Rahatsız etmekte...

Lakin

Ahtım var

Bir mum yakacağım gökyüzüne

Sömürsün, saçlarımı kızartan güneşi

O mum;

Ahi olsun da katletsin kasvet kokan geceyi

Uzak diyarlarda bekleyen şeytan tuzak

Bir malihulyadır yaşamak

An be an zihnimi kemiren

Bir buğdayın sıcaklığı kapladı

Kaybolan tenimi

Ağlayıp da yıkadım

Ruhuma sinen

Donuk encamemi

Artık aşk mizanımda

Ne bir tüy var

Ne de kalbimi sarsan

Emsalsiz bir ses

Tadına doyamadığım nimetler gibi

Tükendik birlikte

Nefes nefes

Kıyılıp, doğrandık

Heves heves

Kanadı, yalnızlığımın çığlığında çatladı

Garip bülbülümün

O yüzdendir ki

Nicedir dert işler gündemime

İlmek ilmek

Âşık olduğum kızın

Ki zaten;

Aşk;

İki yalnızın ortak yalnızlıkta

Yalnızlık gerdeğidir...