Yakınma

Yakınma

Sönmüş ateşlerden arda kalan,

Küllenmiş korum ben.

Nefessiz ocaklarda,

Buz yangınları yaşıyorum,

Donuyorum ben.

Bir tatlı lodos esmedi ikliminizden;

Gönlümce tütemedim.

Mutluluk yağmuru yağdı saçlarına,

Kestane rengi ışıklar gibi.

Takıldım kaldım perçem uçlarına,

Yıllarca süründüm hayalinin peşinde

Yollarında bitemedim.

Hangi kutlu dağın nurudur,

Gözlerinizdeki?

Nazarlınız, füsunkârınız oldum.

Siz gelmeseydiniz nağmeler çınlamazdı,

Yıldızları sönük gök kubbemde.

Melekler anlamazdı,

Güz şafaklarına çalan güzelliğinizi.

Şarkıları terk etmeyin,

Sedanızı güftelere katamadım.

Nereden ve nasıl girdiyseniz,

Bir tatlı hayal gibi,

Hikâyeme, tuvalime, şiirlerime;

Gülmektesiniz,

Sevda suskunlukları çekmeden.

Ben kapanındayım kıskançlıkların,

Bir tatlı uykuya yatamadım.

Sen devletsin,

Yurt bellenecek köşesin, bucaksın.

Sana en muhteşem saltanatı vaat ettim;

Başına bir otağ çatamadım.

Tutasım geldi nazik ellerinden,

Uzaksın,

Uzaksın Ülker yıldızı kadar.

Ellerini tutamadım.