Yaktım Özlemlerin Anızlarını

Kirli bir gece düşte, namlu dirençte

Parmakta tetik, soluk karışıyor neme

Dalda baykuş, çığırtkan devinimlerde

Besleniyor söz, korku patlıyor gecede.

Silkelense alaz bir yangın, düşse tene

Çığlıkların tarlasına ekilerek yellerle

Ağıt kirpiği deşse, en hazin türkülerle

Yaralarımı öpse bozkır gözlü sevda.

En soylu özlemlerin yatağı ıslak kalsa

Gece artığıyla beklemese aşk sofrada

Sabrın kurnalarından özlem damlasa

Acının mermerinde sancılar yanmasa.

Islak yüreğindeki karanfil hıçkırıklarla

En duru aydınlıkların kandiliyim sana

Zaman yangın hasadı, gel baharlarla

Yaktım özlemlerin anızlarını, anlasana.