Yalan Sevdalar Destanı

Ucuz patikaların tozunda eskidi ayaklarım

Gecenin, sizin sokağa hükmedişi ayrıydı

Bir buz rengi vehminde akardı gözyaşlarım

Pencerenin buğusunda göz kırpmaların yalandı

Yalandı babanın uzun yollardan gelişi

Salyalarını saçarak haline küfredişi

Bir 'çarşı muhabbetine' evde harp edişi

Gözyaşının irin rengi büsbütün yalandı

Yalandı hüzün doğurman acıların tecavüzüyle

Savunmasız mahkûm oluşun suretsiz bir gölgeye

Bir piç ruhu zuhur edişi yalandı rahminin ininde

Kırkın çıkmadan, o sübyanın ölüşü yalandı.

Yasaksın, yasakların tutulmadığı ahir vakitte

Günahsın, gönlüm senden sonra aşka ikame

Yüzün yırtılsın saklı durmasın hinliğin, içinde

Yalansın, kurtulmuş ruhların şahitliğiyle, yalan...

17.06.2010/URLA