Yalçın Eniştem

Dürüstlük ve yiğitlik, ikisi bir kardeşti;

Daha nice güzellik bir kalpte buluştu.

Bir ruhta harmanlanıp birbirine karıştı;

Bu güzelliklerin sahibi, Yalçın eniştem.

Yüzünde bitmez gülücük, insan canlısı;

Köyün sarsılmaz yiğidi ve de delikanlısı.

Yakışıklılık diz boyu, karizmanın kendisi;

Saysak da bitmez hüneri, Yalçın eniştem.

Çalışkandır ve elinden her türlü iş gelir,

Oturmasını, kalkmasını, konuşmasını bilir.

Onun için imkansız yok, her dediğini alır;

Azmin çok büyük ve kralı, Yalçın eniştem.

Vizyonu yeni olsa da kalbi eski topraktır,

Sözleri tatlıdır; resmen bal ile kaymaktır.

En büyük hayali, Hakk’a boyun eğmektir;

Bu konuda kalbi yaralı, Yalçın eniştem.

Ona yer dar geldi, yükseldi gökyüzüne;

Ben "Dur!" dedikçe bastı balonun gazına.

Gönlünü kaptırınca bir Antepli kızına;

Sorsak şimdi nereli, Yalçın eniştem?