Yalın Bir Hece

Gölgem

Bardak dolusu gözyaşım

İçtikçe başımı döndüren

Rüzgar darbesi kadar keskin

Kızgın bir kum tanesi kadar yalnız

Biraz asil

Sureti gizeminden edalı duran

Kaçan her saniye ardında iz bırakan.

Işık

Bulutumsu bir ürkeklik kadar masum

Bir kayık gibi sallantıda ümitler

Dalgasına emanet

Bir köpük birasında bitirdiğim sigaram gibisin

Sen gerçek misin...

Gün

Günden güne hayat

Resimlerimde eskittiğim gençliğim

Bir sen kaldın ya onu da biliyorum

Ruhum tutarsızlaşmada

Yalnızlık bedenim

Çırıl çıplak bir yankı

Kulaklarında çınlayan

Veda bestesiyle günü gününde son bulan

Mevsim

Baharı beklerken yazdan olmak

Küçük bir çiçek gibi

Sabırsızca

Can suyunu beklemek

Bekleyip de gelmeyenleri saymak gibi

Takvim yaprakları

Yırtıp attığım

Rakamlarım hala ellerimden

İzleriyle dudaklarımdan dökülen

Her yağmur

Kar ve güneş tadında bir mektup da

Seni anlatır

Masum yalanlarımla.

Ülkem

Yakamoz ışığında gördüğüm

Yüzümde ki çakıl izlerim kadar gerçek

Bir o kadar acı veren

İliklerimde bir mavi gözlüm

Derin...

Sert bakışlı bir okyanus

Resimlerinde gördüğüm

Sevdalın..

Ben

Biraz melankolik

Parisden Viyana'ya bir benlik

Ben hiç Mardin'e gidemedim

Uzaktan yılana benziyormuş

Öyle söylediler

O kadar uzak ki taa şuramda

Paris sokaklarında gezerken

Mardin'den bir o kadar ırak

Soğuk bir bıçak gibi kurak olan

Yalnızlığımla...