Yalnızım

Yalnızım

Yaşlar süzülür gözlerimden

Nem bağlamış duvarlar arkasından

Işık görmez, Güneş vurmaz

Perdesiz penceremden

Kimse bilmez

Yüreğim burkuk yanar kor kor

Davetsiz misafir misali

Körükler yalnızlık

Acıyı, dert ve kederi

Bakmayın Aylardan temmuz olduğuna

Her gecem soğuk her gündüzüm yağmurlu

Güneşi gördüğüm mü var

Kara bulutlar sarmış gökyüzüne

Patavatsız düşler

Kimbilir kaç mevsim geldi geçti

Aşksız geçen ömrümden

Siyahtı saçlarım tel tel örgü örgü

Aklara belendi

Hasretin ahenkle çalan nağmeleriyle

Kiraz kadar tatlı idi dudaklarım

Al yanak ortasında

Mutluluk haykırırdı gamzelerim

Eser yok şimdi

O çeşmi siyah gözlerimden

Yılların verdiği yalnızlık

Aldı götürdü beni benden güzelliğimden.

.........

h.evren