Yalnızlar Genç Ölür

Yalnızlar Genç Ölür

Yalnızlar genç ölür

Volta atar benliğim

Bir merdiven hücresinde

Önce gülüşlerimi eğdiler yaşamın dar sokaklarında

Sonra gözlerim sürüldü acının başkentine

Görmek ne güzelmiş,oysa

Acemi bir sigara molasında

Rüzgarın sazlarını

Işık dünyasını saran kanatları

Sonra uyuşturuldu dudaklarım

Puslu gecelerle..

Henüz seni seviyorum diyemeden

Öpemeden iki kıtayı birleştiren dudaklarını

Sönerse birgün ışığım

Dönersem birgün toprağa

Unutma o vakit

Yalnızlar genç ölür

Çıkıverir bir tomurcuk karanlıktan

Her acının sonunda açılan pervazda bekle beni

Bir yaşam vardır bölüşülmeye hazır

Kapama gözlerini

Uzanmış bir açık el bekler seni

Sormuşsun ,bilmem kaç kilometrelik bir uzaklıktan; iyimisin

Yaşıyorum ya yaşamasına

İyi demek,keyfi bir yalan sevdiğim

Dünya zifiri bir karanlık

Solgun bir kızıllık içindeyim

İyi demek ,uykusuz kaldığım kitaplar için çok fazla sevdiğim

Hem bir iyi kaç kötü eder

Çok şıklı şeçeneklere cevap verme refleksimi yitirdim

Cengi gördüm

Açlığı gördüm

Dehşeti..

İyi demek, bu gece için çok erken sevdiğim

Ne bir soyluyum atın sırtında

Ne de bir bayrağım gökyüzüne asılmış

Ben ,sendeki hayranlığın hiçliğiyim

Sorarsan beni

Annemin memesine tutunmuşum

Ne Don Kişot’ um

Ne de Jan Dark

Unutma sevdiğim

Tükürseler de ateşimin tutuştuğu mihraba

Yalnızlar genç ölür