Yalnızlığa

Koskoca bir dünyada ne kadar küçücük bir yer

kaplıyoruz.Küçük olmasına rağmen onunda

kendi içinde bambaşka bir dünya barındırması,

ilginç değil mi ?

Herkesin küçükken çok sevdiği bir oyuncağı olur

ya, elinden alındığı gibi ağlamaya başlar. Bende

küçük bir çocuğum ve yalnızlıgımı çok

seviyorum,onu elimden almayın aldığınız gibi

ağlamaya başlarım . Ağlamak demişken niye

utanıyorsunuz ki aglamaktan, ağlamak değil

midir ki insanı rahatlattıran ve kendisi olmaya

zorlayan...

Yalnızlıktan devam edelim bence yalnızlık iki

turludur: birincisi senin yalnızlığın , ikincisi ise

sana birakilan yalnızlıktir. Kotu olan ise

hangisini seçersen seç degismeyense yine yalnız

olmandır.

Yaşarken olmek diye bir şey de var, Nefes

alamamak ve her defasinda boğulmaya

mahkum edilmek, inan çok zor yaşamak

mecburiyetinde bırakılmak.

Ve AŞK`da buna en büyük sebep... :(