Yalnızlığın Durgun Duruşu

_Durup duruken durdum

Duydum göğün durgun duruşundaki

Duygusal boşluğu_

Ah gözlerine sürmeler çektiğim

Gece mavisi yanlızlığım

Ne yanasın bir bileyim

Ki dizlerinde büyümüşlüğüm var

Bunu unutma...

Seni şimdi bir insanı sevmekten

Daha değerli seveyim.

Bir ölünün gözlerine sonkez bakar gibi

Uğurladımdı  gençliğimi

Kırk kere yaşamışlığımı

Teslim ederken Allaha minnetle

Ağladımdı kaç kereyse borcum

Dışa kapadım sonra gözlerimi...

Sokaklarından arınarak bakmak

Bir hayatın şehrine

Sadece düşünceler, gölgeler hayaller

Gezinirdi bir tül gibi

Küskün, barışık

Ama ille de yanlız ille de evler

Ah sevdimse seni boşuna olamaz

Bir sonuçsundur

Bulmuşumdur çok yanılgılardan sonra

O ki yanlızlığım

Kendime en çok yakınlığımsa

Bir insana abanmayı bırakmalıyım

Irmak bildiği yöne aksın

Geceyi gündüze kırdırmamalıyım

Hayat yanımda kalsın