Yalnızlığın Karşısında

kendi kendine marazlandı

yalan gözleriniz kapılara düşmüşken yazılmış

bir beklenti içindesiniz

açıp baktınız mı

yaşayanlar vardı gezip tozarlardı güneşe kadar

sonrası kim isterse onun olsun

artık içime kapanıp ağlamayacağım

ya birileri şarkılar kırıp hatırlatırsa

arkanı dönüp ıslığını saklayan bir çocuk gibi durabilir misin yalnızlığın karşısında

hiş bir şey olmamış gibi eğilen gölgelere anlamsızca bakıp

konuşabilir misin iç seslerinle

parmakların bir birine değerken eşlik ettiğin ateşe

yalpalamaların dinene kadar uyu

uyandığında denizler örtsün üstünü

ve beyaz köpükler tarasın saçlarını kayalıkların ağzında

ama ağlama

hayır

dans ediyorduk biliyorsunuz

kalabalıklar içinde hiç utanmadan

ilk defa öyle güçlü ve özgür

hepimizin elleri aynı yerde

kalbimizin sesini duyuna dek

dans ediyorduk

yine de sanki

biraz ıslanıyordu sevinç

gecikti sabah

oynaşacak pencerelerle

ve muazzam boşluğunu doldurmak için

seken kuşlara mırıldanan kedinin

aklında ki açlığa bizi de karıştıracak umutsuzluklar

efsane gürültüler yağarken başıma

söz veriyorum ağlamayacağıma.