Yalnızlığın Son Sayfası

yalnızlık sende sinmişti üzerime

yağmurlu günler başlamıştı peş peşe

yıldırımlar kalbimi parçalarken

usul usul düştün gözlerime

aklım başımda değil bu gece

her tarafım seni saklıyor bende

tokluğum gözyaşlarımdayken

kalbim ise hep aç sende

eller uzatıldığında, tutunmak ister

kalp boşaldığında,doldurulmak ister

anılar her zaman üç noktayla başlarken

başına,ortasına ve sonuna yarini yazmak ister

yalnızlığın son sayfası olmazmış

kelimeler şairlerin tek yoldaşıymış

haykıracak bir dağ,dertleşecek bir dost

demir atacak bir liman

belki de vefalı bir sevgili olurmuş...