Yalnızlık

Bir güz fesleğenidir kurumuş saçların

Islak kirpiklerinde hazanlar üşür...

Sığmaz gözyaşların kül rengi gecelere

Öteki adın örselenmiş bir öyküde geçer

Feri sönmüş iğdelerin sırılsıklam şimdi

Ve... Sapsarı huzmelerde küf kokusu

Tonu kumrala eş gökyüzü vakitlerinin

Uykularında kırık plakların kırgın sesi

Tozar bembeyaz saçlarından kar tanesi...

Suçlu ben değilim! geceye sırtını dönen yıldızlar

İçinde çat ayazı Kızılırmak zemherisi

Her haziran mevsimi öper alnımdan

Sen eylüle yenik eylüller kadar eylülsün...

Susayım en iyisi şiir sessizliğinde

Öpüp başıma koyduğum ekmek misali

Çocuksu uçurtmalarımızın hengâmesinde...