Yalnızlık

ey yangın yerlerini mesken eylemiş gönlüm.

daha yetmez mi düşkırıklıkların aglamaların.

hani sen herşeye katlanırdın da ne oldu şimdi

bu umutsuzluk niye.

en umutsuz anlarda parlak güneş dogardı hani.

çaglayan irmaklara yansırdı pırıl pırıl hani.

olmuyor degil mi.ne kadar seversen sev sevilen anlamıyor.

o zaman neye yarar günesin dogması,

varsın karanlıgımızı dost bilelim yalnızlıgımıza.

sevilen, özlenen dönmez dönemez.

bekleme boşuna...