Yalnızlık

Sen hayal kurmayı bilirmisin

ya geceler boyu uykusuz kalmayı

oturup pencere kenarına

Bekledinmi sevdiklerini

Yıldızları seyrederken ağladığın oldumu

Bir yıldız kayınca uzattınmı elini

Belki tutarım diye farkında olmadan

Sonra boş kalınca ellerin

Avuçların içine alıp başını

Ağladınmı geceler boyu

Belki sen ağlamasınıda bilmezsin

iki damla yaş değildir ağlamak

Önce düşünmek sonra düşlemek

Hayal etmek anıları yaşamak

Büyük bir özlem

Oküçük resmine sarılmak

işte budur ağlamak

yalnızlığı yeniden yaşamak.