Yalnızlık Ve Ben

Yalnızlık ve ben...

Kopamayan bir çift olduk

Ne kadar sevmesekte birbirimizi

Yinede bir ömrü paylaşır olduk

Sızlatan bir histi bazen yalnızlık

Acı verendi ama beni tek terk etmeyendi

Kovulamayan baştan atılamayandı

Sebepsiz acılarıma sebepti yalnızlık

Yalnızlık ve ben...

Pervane böceğinin mum ışına sevdasıydık bazen

Kimi zaman toprağın suya olan özlemi

Kimi zamanda yan yana gelmek istemeyen

İki azılı katildik

Yalnızlık ve ben...

Bazen ağlamalarıma neden olan tek sebepti

Bazen de kaybolmalarıma neden olan tek tanık

Öyle ya da böyle bana göreydi, benimleydi.

Yalnızlık ve ben...

Sanki birbirimiz için yaratılmıştık

Her gün birbirimize daha da alıştık

İstemiyorduk her daim birbirimizi

Ama ne yazık yan yanaydık

Yalnızlık ve ben...

Dertlerimi bölüştüğüm tek ortağım

Saklı kentimde efkarlarımı sakladığım tek yerim

Bazen içinden çıkamadığım girdap

Bazen de ucunu bulamadığım kördüğüm

Yalnızlık ve ben...

İlk kaybedişimde bana musallat olan

Her kaybetmelerimde ise bir selam çakan

Bildiğim tek şey

Yalnızlığım beni hiç bir zaman bırakmayan

Yalnızlık ve ben...

Bileğimi büken değil mi? Ona tutsaklığım

Boynumu eğen değil mi? Yenilgilerim

Ve koca bir ömürde

Bana kalan değil mi?

Tek servet

Yalnızlığım...