Yalnızlıklar Efendisi

Ben yalnızlığın efendisi

Geceyi saran benim kara serçemdir

Kaderlidir bahçelerim gecenin gecesinde

Ben yalnızlığın efendisi

Ölüdür kiraz bahçeleri

Anca dikerler bu bahçeye

Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi

Ben yalnızlığın efendisi

Sarhoşlarım vardır

Birbirindendirler yalancı

Çocuklarım vardır

Üstlerinde kara gelinlik

Işıklar söndü mü?

Şehirlerine bitiverirler

Hele griden maviye gözleri yaşlı mı? Mehtaplarıma konuverirler

Sabahleyin dağların çimenleri yaralı

Kör bir kuş misali dinler sema

Dantellerim siyah

Banklarım yaralı, yalnız

Ben yalnızlığın efendisi...

(Serenay Özkan)

Viata kitabından.