Yalnızlıktan

Ne zaman geleceksin

Başım ağrıyor kimseye söylemedim

Dökülmüş yaprakları gölgeye boğulmuş

Kavuştuğumuz ağaç

Zil çalıyor açık kalmış perdeler

Pazar öyle sessiz geçiyor ki kuşların içinden

Seyrettiğimiz güneşli tepelere kar eklemiş mevsim

Bir ucundan tuttuğun zaman öyle ağır ki

Birazını düşürdüm

Bu sabah düdüğünü çalmadan gitti tren

Yoksa! Yoksa! Bir şey bilmiyorum söyleyemem

Hiç bir şey olmadı düdük çalınmıştır

Bu düşünceler hep yalnızlıktan

Su akıyor kuşlar uçuyor güneş doğuyor batıyor

Eskisi gibi değil bu yokuşlar

Eylül bile geçiyor emeklemeden

Bir ben geçemiyorum bu zamanı

Dudağımda bir yara yine başım ağrıyor

Uyusam geçer belki

Öyle kolay değil düşünce rüzgârında uyumak

Telefonunun sesi geldi gece gece

Üstüm açık kalmış

Kışın yorganını nereye koymuşsun

Sabah ne kadar uzak

Sana gelir mi sana ulaşır mı bu yol

Yalnızlıktan

11/10/2023 yağmur…