Yalnzlık Insanı Sarıyor

Bıçak sırtı yaşıyor insan

Alnı yerde gözü kör

Sözünü başkasından alıyor

Geçmişini unutuyor

Gecesi bilinmez kaçak vakitlerde

Gündüzü çekilmez oluyor

Kaldırımlar taşımıyor onu

Caddeler sokaklar onu tanımıyor

Dost dediği yılan oluyor

Yarını bilinmez meçhul sancılarda

Yar arkadan hançer oluyor

Uzadıkça uzuyor yalnızlık vakitleri

Kalabalık sadece kulaklarını sızlatıyor

Konuşuyor bilmeden

Susuyor dinlemeden

Acı tatlı ayırmadan yutuveriyor

Doğumunu unutuyor

Ölüme sitem ediyor

Kendini sonsuz eğliyor

İnsanoğlu insan olalı

Adam olmaktan ne anlıyor

Nefes almayı yaşamak belliyor