Yanarım

artık adımı anma demişsin

anmam artık inan ki

boşu boşuna yanma demişsin

kül olsamda ben yanarım inanki.

hançerledin hayalleri değişti işin rengi,

orda burda laf etmişsin bir ileri bir geri

cehennem azabımsın sen benim;

sen rahat ol ,ben yanarım inanki.

bir fırtınaydı götürdü beni

hiçe saydım bendeki bu bedeni

gönül gözüm gülen yüzüm sevdalım

uğruna ben yakarım,kalmasın ahın.

heybetinden gürledi karşıki dağlar

analar gülermi ,çocuklar ağlar

hal kalmadı dermanım yok hasrete;

bu beden dik dursada, yürek hep yanar.