Yandığım Kadar Yan

Gözlerime baka baka yalan söyledin,

Kalbimi avucuna alıp paramparça ettin.

Ben seni canım bildim, sen beni oyun;

Ayrı yatakta iki ayrı yüzdün.

Beni ben yapan ne varsa yaktın.

Ben gerçeği kalbimde taşıdım,

Sen ihaneti cebinde sakladın.

İçimde büyüttüğüm sevgini

İhanetinle yaktın.

Yandığım kadar yan,

Kavrul içimde bıraktığın yerde.

Ben nasıl küle döndüysem,

Sen de dön; ihaneti taşırken kalbinde.

Yandığım kadar yan,

Canın acısın benim gibi.

Benim yandığım bu ateş,

Seni de yaksın her gün her gece.

Ben “biz” diye yaşadım her anı,

Sen çoktan ihanetinle kirletmiştin.

Gözlerime bakarken bile.

Başka birine aitmiş yüreğin.

Gülüşlerin sahte sözlerin yalan,

Sevgin ihanetmiş meğer.

Beni yarım bırakan şey ayrılık değil,

Beni yıkan senin ihanetin di.

Yandığım kadar yan,

Bu Ateş seni de yaksın.

Ben nasıl nefes alamadıysam,

Sende nefessiz kal.

Yandığım kadar yan,

Ne eksik ne fazla.

Benim düştüğüm bu karanlık

Bir gün seni de karanlıkta bıraksın.

Bir gün aynaya baktığında,

Gördüğün kişi yabancı gelirse sana;

Bil ki o yüz senin ihanetinin yüzüdür.

Vicdanın parçalarken içini,

Seni seveni kaybettiğine yan.

Yandığım kadar yan,

Bu İhanetinin bedeli bensizlik olsun.

Ben kaybetmedim, sen kaybettin;

Seni çok seven beni.

Yandığım kadar yan

İhanetinle baş başa.

Ben ateşten geçtim,yandım;

Sen de o ateşte kal, baş başa.