Yandım da Yandım Deli Hakan'ıma Ağladım

Oturdum pencere kenarına

Dışarıda insan ruhunu anlatırcasına yağmur yağıyor

Elimde en demlisinden acı bir fincan kahve

Baktım ardıma neler yaşamışım diye

Gözyaşlarım yağmura eşlik edercesine akmaya başladı gözlerimden

Erindim silmeye

Prangalarından kurtulmuş esir timsali dökülüyor gözyaşlarım

Hıçkıramadım,

Sadece bomboş bakakaldım sokağa

Yandım da ömrüme yandım

Kimler için, ne için ömür tüketmişim

Kimin için divane olup senelerdir aşkımı

Kimin için karasevdamı hapsetmişim yüreğime

Kimin için aklımı yitirip,

Aileme, arkadaşlarıma adımı Deli Hakan'a çıkarmışım

Kimin için senelerimi boşa geçirmişim

Yandım da yandım ömrüme yandım

Yüzümdeki her çizgide O'nun hatırası var

Dökülen her tel saçımda 

Ak'laşan her sakalımda O'nun emeği var

Baktım, bakakaldım ve kalkamadım koltuktan

Yandım da yandım Deli Hakan'ıma ağladım.