Yangınlar Neyime Benim

hayat değil ki

bu

mutluluktan kaçıp gelsin

kaşın gözünü öpüp

bir kuş gibi uçup gitsin...

nazar boncuğu gibi

o

gözlerinin içi

bakmaya doyamaz

insan

yaktıysa yürek ateşini...

zaman kahrına bedel

varsa ucunda umut

yaşama takıldım yine

bir dahanın yok ki zararı

ölsem bile...

yaşamın sancısı ben

kurulan saatli bomba

misali

ellerimde hayaller yetim

koşuyor koşuyorlar ah bir bilsem

nere...

sar beni sarıl bana

özlemlere kurşun sıkarcasına

hayat olsun bu hayat

kopsun gitsin yörüngesinden

kopsun

boynuna dolana dolana...

yangınlar benim neyime

sonsuzluğun koynunda?

varken sevmek sevilmek

mutluluğa koşmanın

yanında

koşmanın yanına...

(Berlin,10.05.2014)