Yanık Kalpten Döküntüler

biliyorum belki özür halletmeyecek

bahsi geçen yürekte isyanını

ah edip sensiz gözlerime

körlük anı bir gecenin

düş mevzusu kayıp,

anlatmayalım bunları.

seni sever ellerinde

bilekleri kan içinde

çokca seyretdiğim tren vagonları

ve buğulu camlarına

silinsin diye yazdığımız aşk mektupları

hep senindir.

buğusunda kaybolan kalbim değil başkası okumasın diyedir

çok geçtik kara cahil yolları

tam ortasına çizdik kırık kalp figürlerini

biri bize gülsün diye değil,

aşkımız kırık bir kalbe güven dayatmalı

asitli bir yağmur sonrası eriyen yüzümüze,

yüz bulamadık. ama astarı bağdattan bekledik belki

çok sevdik diyemi sevilmedik yoksa,

ne kaçtık ne kovaladık

olduğumuz yerde asır saydık saniye bile sürmeyen adını

kulağımda aşk fısıldamaları

ki yaşıyorsak şimdi nefret denilende

hayır,

yok,

olmaz,

bütün olumsuz ekleri benimle getir

yada götür bütün sülietsiz lafları

biçimsiz hayat cümleleri üzerine kurduğum düşleri

bitirip soysuz sebepleri

ya durdur atanı ya def et gitsin

nede olsa sen ilk değilsin.

18032010