Yanlışların Yüzünden

Yanlış yolda ısrar ile gittikçe,

Akrep gibi kendinizi soktunuz.

Köylü için tarım hepten bittikçe,

Feryat ettik siz ortada yoktunuz.

Sılamızın baharından güzünden,

Nasıl geçsek yaylamızın düzünden;

Yaptığınız yanlışların yüzünden,

Tuzlanmamış deri gibi koktunuz.

Âşık çalar dertli dertli söyler de,

İnsaf var mı sizin gibi beylerde?

Biz aç susuz sürünürken köylerde,

Günün bütün öğününde toktunuz.

Fukaranın emeğine konarken,

Türlü çeşit yalanlara kanarken,

Yağlı sütün kaymağına banarken,

Biz hiç yoktuk sizler ise çoktunuz.

Bulaştıkça ha çamura ha kire,

Olur mu hiç fahişeden bakire?

Zulmettikçe yoksul ile fakire,

Çalıp çalıp deliklere soktunuz.

Ruhumuza karanlıklar çöktü ya,

Tüm sorunlar arapsaçı köktü ya,

Yokluk halkın ciğerini söktü ya,

Bir baktık ki siz ortada yoktunuz.