Yanlızlığıma Sesleniyorum...sen Beni Bırakma!!!

garip bir hüzün çöktü..

güneş batarken,

sanki herkes gitti..

sensizliğe alışamayan yalnızlığımın

bir oyunumu bu?

başa çıkamadığım birşey yok sanardım

düşe kalka öğrenebilirdim..

yaşaya yaşaya..

herşeyi..

derin korkular içindeki ruhuma

aklım oyun oynasada..

ben çıkıp gittiğin bu eve alışırım zannettim..

camın kenarında oturup

sana şarkılar tuttuğum oluyor bazen içimden

hepsi ayrılık diyor..

kalbimdeki endişeler firar edip

aklıma kaçıyor..

ben ikimize bir şarkı tuttum sevgilim

yaralarıma berelerime saracağım

her kelimesini..

üzülmeme şansım olsaydı..

bunca kırıklık..

bunca acı..

çekmeme şansım olsaydı..

yine seni severmiydim..

evet ..

ikimiz çok olsakta bu aşkın içinde..

evet..

geçtiğimiz yollardaki gölgeler gibi olsanda

dokunamasamda..

yinede..

evet..

sana aşık olmak çok zormuş sevgilim..

çok..

şimdi bu ev kime yazar şiirlerini,

şarkılarını kime besteler..

bu ev sensiz ölümlerden

ölüm beğenir..