Yanmak Hünerse

-gelmeni çok isterimde nasıl geleceksin?

şarabın şehvetiyle sızmışken gece

yıldızlar kendinden geçmişken

telaşlı bir bulut gibi çıkarım yola

geçerim aynaların sırrından

ay ışığı gibi düşerim saçlarına

b'ela gözlerine kavuşmak için

zemheride bile çiçeğe durur

kardelen gibi kardan fışkırırım

yanmak hünerse…

her yangının rahminden ben doğarım

ateşe sevdalı ateş böceği gibi

geçerim ateşin kalbinden

ateşle barutu seviştiririm

yeter ki sen çağır beni

yeter ki bir kurban iste bu sevdanın sunağına

bir mızrak gibi dik ve erkekçe

gönüllü çıkarım darağacına

kendi kalemimi kendim kırarım

susamışsan

muson olur yağarım çölüne

kurak dudaklarını öperim, öperim

çapraz fişek acılar kesse de yolumu

okyanusa koşan nehirler gibi

koşarım sana

ah içimin ıssızı

böyle sensiz yaşamaktansa

dağı dağa kavuşturana yemin olsun

yürürüm kör bıçağın üstüne

kollarında göğ ekin gibi biçilmeye gelirim