Yansıma

Çekmeyi unutmuşum üstünden,

Ellerimi..

Son ayrılıkta vedalaşırken,

Kara bir bulut çökmüştü gözlerime,

Bakamamıştı gözlerine..

Ne garip degil mi?

İnsanın canını bırakıpta,

Yeniden yaşayamaya çalışması ?

En derinden vuruluyor,

Kalbinden..

Ama ölemiyorsun işte,

Gidermiyorsun istesende..

Biliyorum artık tarifini ayrılıgın ,

Yaşamasını..

Bir ölü gibi cansız,

Yapayanlız.

Çok zor degilmi?

İnsanın yalpalaması..

İşte ayrılıkta cehennemin,

Bu dünyadaki yansıması..

Ozan Emir ÖZCAN

03.06.2010