Yapmayın!!!

Küçükken, daha hızlı koşmaları için,

Kırbaçlanan atları hatırlıyorum..

Dualar ederdim hep

?ne olur kırbaçlamayın atları yazık? diye

her gün şehrin ortasında yaşanan bir vahşet vardı..

neden? Diyemediğim

ergenlik sivilcelerim çıkmaya başlarken

kurtulmaya başladılar hayvanlar yavaş yavaş

gün be gün azaldı sayıları atlı arabaların..

şimdi dünyanın ortasında, bütün objektiflerin üzerine çevrildiği

ve bütün dünyanın seyrettiği

kurşunlanan,bombalanan,ezilen,işkence gören insanlar var..

ve ben yine dualar ediyorum?ne olur yapmayın artık!?

Yapmayın diye haykırırken sırtıma inen cop

Çocukluğumdaki kırbaçlanan atları hatırlatıyor bana

Ve ben daha hızlı koşuyorum ve daha çok bağırıyorum

YAPMAYIN YAPMAYIN YAPMAYIN!!!!

öldürmeyin sizi......