Yâr Bana Bir Eğlence

İnsan ilk sınavını kelimeyle kazandı;

Mayalandı fıtratı meleklerin önünde;

Gönlünce yaşıyorken eşsiz mâverâsında,

İçini sızlar buldu günâhının dününde.

Sanki başka bir benlik bağrında palazlandı,

Ölümsüz hâyatının sezgisine nazlandı;

Arzuların dumanı tüterken ince ince,

?Gönder? dedi, ?eyy Tanrı'm, havamda bir eğlence! ?

Yaradan'a sığınan Adem'in toprak yanı,

Daha o dem seçmişti ölümlü dünyâsını,

Cismine hasret kalan yeryüzü rüyâsını.

Cennette yâr sohbeti, gör, nelerin bedeli!

İnsan kendi istedi, bu cehdi, bu cedeli.

Bak (!) , hâlâ dumanımız tüter de ince ince,

Gölgemiz aşka gelir hâyal perde gerince

Ve Karagöz seslenir: ? Yâr, bana bir eğlence!

.....................................Yar bana, bir eğlence...?

* Yâr : Sevgili

* Yar : Uçurum