Yar İmiş Meğer
Ey gönül nedendir gam ile yasın
Hastret bu bağlarda hüzünmüş meğer
Gözüm damla damla dökerken yaşın
Döktğüm yaş değil kan imiş meğer
İkrarsız elinden oldum kul köle
Mecnunu düşürdün bak dilden dile
Düşerken sevdanla bilinmez yola
Su derken yüreğim çöl imiş meğer
Bahçıvan gülünde gülüzar arar
Dert ten yarasına sargılar sarar,,
Her can cananıyla ateş te yanar
Ateşim köz değilde kül imiş meğer
Ah ile efkarda gezerim dünden
Aldın del eyledin aklım bugünden
Kerem aslısı diye yandığı çölden
Ölüm Ahmet ile yar imiş meğer
AHMET BOGÜN
GEBZE
22/05/2010/
şiirin akışı mükemmel çok güzeldi tebrik ederim Ahmet bey selamlar