Yar Soluklarında Anne Öğüdü

/Yalnızlık çömçelerinin arasındayım

Yüreğime bir parmak bal çalındığından beri

Kokusu orman saçlarının ve mübarek ellerinin

Ayalarında kan pıhtılarım/

Araftayım...

Hani soğuk diye sardığın ellerim

Kuru çalı tenime kanatların düşer

Ardından ağıtların/umutların

Sevda söküklerine dişil duruş

Önlenemez yükselişin bahtıma

Solukların düşer...

Tenine üryan düşmüş

Usangaç dalışların soluk

Yar çıralarında aklın/

Kuzusunu öğütlere sarmadan

Hiçbir anne canından koparmaz

Can aralarını...

'Düzeni bozuk kalelerin sufatına

Dantel örer yürek bağlar saçına...'

Kırsız bir mevsimin kulaçlarında

Yelkene düşer omuzları...

Bahar tülleri gerer

Kırgınlığında siyah

Kadınlığında beyaz

Mora keser/

Kına sözlüğü

Bakışları turna yanığı

Üşengeç sılaların

Yol başlarında

Er yoluna çeyizi

Çekirdek eziği

Yüreği sevdalım

Aşkla doluşun

Başka bir tarifi

Soluğun karnımı

Dürmeçlediğinden beri

Tuzsuz ayran eziği

Biz doyarken/

Nakışları doyan

Kadın...

Zihnimin düzleminde açan

İyilik meleği...

'Anne yar yoluna kapaklansa gülüşün

Öğütlerine yorgan oldu gidişim...'