Yaralı

Çocukluk yıllarımı özledim,

O papatya kokan sokakları

Kaldırımlarda tebeşir tozları

Balkonlarda tatlı dedikodular

Uçardı balonlar sünnetlerde,

İçimizi ısıtırdı bulutlar.

Huzurumuz vardı eskiden.

Her uyanışta bomba sesleri yerine

Postacı uyandırırdı bizi.

Ve mutlu giderdik işe

Sanki bu hayat bitmeyecekmiş gibi.

Keşkeleri saklamışız şimdi içimize

Yarınlar gölge gibi arkamızda

Önümüze bakamayacak kadar

Kinden öfkeden katarak olmuş gözlerimiz.

O yüzden biliyorum ki.

Artık bu topraklar ömür boyu yaralı.