Yaralı Martı

Pas tutmuş güneşin gölgesinde,

Umuda kanat çırpan martı gibisin,

Kuzey rüzgarına mağlup kadar takatsiz,

En büyük harplerin galibiymişcesine mağrur...

Boşluğunun farkında olman ne hoş !

Dağıt o zaman bir nefeste efkarını ,

Gözümün içine bakma öyle kederli ,sızlarım...

Yıkıntılarının sebebi degilim ki ,

Nasıl imar edeyim uçmağa sırt dönmüş kanatlarını ?

Beyazlıklarında kan damlacıkları ,

Ruhun ağır yaralı

Şifa bulmak istersin de ,

Lokman fayda eder mi senin yüreğinde ...

Bakma öyle gözlerimin içine !

Soyun kederinden çırılçıplak ,

Korkma üşütmez bu arsızlık seni...

Soyun !

O zaman sen olacaksın...