Yarı Islak

aklımı çelince

öyküsü dolmuş mendireğin taşları

mabedin cılız mumlarına vurmadan adını

hiç duymadığım rüzgar

ve vapurlar şaşırır ya pusulayı

üzerime gelirken o korkunç siren sesleri

kaçmıyorum artık

ahşap iskelede

dibimde mahur yalnızlık son sigaramı katık ediyorum

eşelerken içimden seni

yıldızlar çakıyorum göğsüne gelişigüzel

vurdukça çekicin dipçiğini kör çivilere

ışığın gözlerinden düşen aksı sönüyor poyrazı bitmiş yangın misali

zor değil

gölgeleri küllerinden toplamak

adımlarını izlerken tökezleyip düşünce rüyaların

uykumu dürten hasret

ıslatırken yastığımın kanaviçelerini

ağladım mı acaba o uzaktan gelen şarkıya

zil zurna masallar anlatmıştı oysa rivayetçi kadın

kaşını bir karış kaldırıp

kulpunu tuttuğu o kahve fincanına

beş liralık düşler kurmuştum

solucan gibi başımı çıkarıp ahmak hayallere

kırık iğneli gramofon çızırtısı gibiydi oysa sesi

nasıl yalan

nasıl da yalancı

zümrüdi cümleler kurarken

özneyi kömürleştirip

üşengeç dilinde o sahte güneş

nasılda üşütmüştü beni

temmuz ortasında

hırkalara sarmıştım kundak misali geçmişi

yeniden düşürecekti ana rahmine

bir daha doğacaktım

güya

yeniden kaynayacaktı kızıl şerbetler

o pembe iğne oyalı örtüler dökülecekti sokağın saçaklarına

avuçlarım yumuk

başımda pamucaklar

kıbleye uzatacaklardı beşiğimi

kulağıma üflenecekti

adı batası adım

ezanı ürpertecekti henüz acıya tatmayan yüreğim

o mendirek yeniden yükselecekti

mahir bir ustanın malasına sıvışan harç karılınca deniz kumuyla

ve vapurlar kucaklayacaktı

yeni gelinleri yine

gerdek misali

o ahşap iskelede o içli mendiller

yine sallanacaktı

yarı ıslak

sigara dumanları sarılınca

küpeştelere ...