Yarım Kalan Dünya Şiiri - Yunus Özkan

Yürüdüğümüz sokaklar bile bize yabancı...

yok oluştan önce

ruhumda bir tadımlık çocukluk kaldı ...

yıllarını verdiğin

el olup tanınmaz oldu gibi..

Zincirini koparan duyguların nerede şimdi ?

Sorgulamıyorum seni

senin acın benim demez miydi ?

Şimdi masal mı oldu bu aşkta...

Yüreğinin dipsiz kuyusunda ,

kaç kırık kalp taşıyorsun inatla...

Kaçının ağzı , dili , gözleri bağlı ?

Uyuttuğun kaç bedenin üzerine inşa etmeye çalıştın bizi...

Huzursuz olan sadece onların yürekleri mi?

Yarım kalan kaç dünya yarattın da dönüp bakmadın geri ...

Yorgunum , ne olur anla !

Kapılmak istemiyorum sana...

Keşkem olarak kal da

beni de gömme o kuyuya...

Ağla !

Sevdim diye ağla !

Bir kere de bize ağla...

Yokluğuna aşık olarak gömüleceğim...

Adını koyma !

Unutma !

Saklama !

Sarma !

Sarılma !

İlkleri yaşa bir defa da...

Aşk dedikleri de buysa

kirlenmesin bu defa !