Yarım Şiir

Huzursuz geçiyor gecelerim...

Göğsümde, başının ağırlığı yok artık

Yatağımıza uzanıp

Gözlerimi kapattığımda.

Bundan sonra ancak göz kapaklarımdasın

Ya da rüyalarımda

Seni görebilmek için uyumalıyım...

Sesini duyabilmek için annemi aramalıyım,

Bir keresinde benzetmiştim ya...

Belki bi kere daha benzetirim.

Ya da şarkımızı açmalıyım

Dans ettiğimiz anın görüntüsünü

Çıkarmalıyım beynimin "unutulamayanlar" arşivinden.

Seni, hatırlaya hatırlaya unutabilirim belki...

Seni, unutmalıyım acil.

Çünkü yarım kalıyor her şey

Sen aklıma geldikçe.

İşlerim yarım kalıyor,

Odanın ışığı açık kalıyor,

Bağcıklarımı bağlamadan çıkıyorum dışarıya

Ve bunu düşünce anlıyorum.

Ne demek istediğimi,

Umarım ki anlıyorsun...

Yazdıklarımı hâla anlayamıyorsan

Bir kaç mısra daha yazabilirim.

Ne de olsa;

Yazmak değil yaşamak yoruyor beni.

Ölümlerim bile yarım kalıyor,

Bir cesede dönüşemiyor asla bedenim

Gözümü açtığım anda.

Beni son anda vazgeçiren şey neyse

O şey hep var.

Ümitlenme sakın!

O şey sen olamazsın.

Çünkü sen hiç yoksun

Hiçte olmadın..