Yarını Arayanlar

sonsuzdan öncesinin şimdisiyiz, biz

dökülsün gözlerimizden gece ayinleri

ateşi avuçladık , uçurumları sırtladık kaç kere

belki cehenneme su kattık

bulutları ağzından öpüp yağmurları susturduk

yani hayattık

sevmenin bereketini göğsümüzde yaşattık...

biraz sonra sesler kaybolacak

pencerede intihar edecek sardunyalar

bülbül, gül için ağlamaya devam edecek belki

titrek bir efkar son kez doğrulup

lacivert kirpiklerine bakacak güneşin

göğsümüzden kurtulup, rüzgâra karışacak

buruşturulmuş anılar

tamamlanmayan düşlerin sarsıntısı toprağı yaracak

biriktirdiğimiz infazlarla doldurup boşluğu

yarına gidelim bir gece yarısı

biraz sır, biraz özlem, biraz unutuşla

acının ve korkunun giremediği

ressamın paletinde son nefesini veren renklerin

susturulmuş şiirlerin son arzusu özgürlük gibi

hoşcakalları toplayıp denizin gözlerine serpelim

martılar çığlık kesilsin, biz suyun dibine inelim

yeniden yaratmanın türkçesi bulunmadı henüz

dilsiz iyileşmek nasıldır bilen yok

çiçeklere dökülen suların zincirleri çürüttüğünü

anlat yine de, kim olduğunu bilemeyen sesime bir öpücük

ve yüz asırlık sarılış isteği

gök sarara dursun geçimsiz bir akşam için

muştu yüzlü bir şiire emanet ettiğimiz çocukları

ve kayıp bir çağa miras bıraktığımız merhametimizi

geride bırakırız, yağmur yağıyordur hâlâ

bizden yana çevirir yönünü takvimler

bir ihtimal, bir parça tebessüm kalmıştır

dudaklarımızın kıyısında, ölümü yenmişlerin sonsuzluk şarkısı

ekmek aşk ve hürriyet adına

yarını aramaya çıkarız el ele....